Wat maakt een vitrine zo speciaal?

Het blijft intrigerend, om te zien hoe zelfs een alledaags voorwerp ineens een waardevol object wordt als het geplaatst wordt in een vitrine.
Dit effect is vooral zichtbaar bij museumvitrines en bij duurdere winkels zoals bij juweliers. Maar zeg eens eerlijk; ook ijs is natuurlijk aantrekkelijker als je jouw smaak kunt kiezen via zo’n mooie vitrinepresentatie als in deze foto!

Iedereen die een vitrine koopt wil iets speciaals laten zien. Een aantal voorbeelden:

• een verzamelaar wil zijn modelautoverzameling tonen
• een bedrijf presenteert producten of monsters (zoals in bovenstaande foto uit 1900!)
• een gezin laat erfstukken uit de familiegeschiedenis zien
• een winkel belicht “special editions” van producten
• een sportclub toont de geschiedenis met een mooie prijzenkast
• een school toont werkstukken van haar leerlingen

Afhankelijk van het object en het doel van de presentatie wordt de waarde nog verder benadrukt door bekleding met fluweel, speciale belichting of de uitvoering van de vitrine zelf. Alles om te tonen hoe uniek en waardevol  de inhoud van de vitrine is. Het is niet voor niets dat de Kerk de relikwieën in haar bezit in een vitrine toont.

De speciale status van vitrines zoals wij die nu kennen, vindt zijn oorsprong in de ontwikkeling van grote glasplaten. De eerste vitrines ontstonden in de 18e eeuw. Toen werd de technologie ontwikkeld die nodig was om seriematig grote vlakke glasplaten te maken (bron: wikipedia). Door de hoge kosten van het gebruikte procedé waren deze glasplaten echter alleen voor welgestelde kopers. De eerste toepassingen waren daarom voor pronkkasten en voor luxe winkels zoals juweliers en tabakwinkels. Hierdoor werd de vitrine een middel om de welvaart van de bezitter en de waarde van de uitgestalde voorwerpen nog meer te benadrukken.

De tweede reden waarom vitrines een product speciaal maken is omdat een vitrine suggereert dat een product kwetsbaar is en beschermd moet worden. Daarmee het feit dat een product zowel uniek als waardevol is onderstrepend. Hiermee aansluitend bij Lucebert’s “Alles van waarde is weerloos”.

En als laatste kan je een object in een vitrine niet aanraken en is daarom “onbereikbaar”, waardoor het een verlangen oproept om het object te bezitten. Het tentoongestelde voorwerp wordt daarmee extra begerenswaardig (bron:  vitrine | object).